Życie duchowe
|
W naszym codziennym życiu zadajemy sobie wiele pytań. Najważniejszym jest pytanie o podstawowy sens ludzkiego życia – swojego życia. Jako istoty rozumne i wolne musimy znaleźć odpowiedź, aby wiedzieć i doświadczyć, co to znaczy prawdziwie żyć. Życie bez sensu, bez celu i motywacji jest pewnym chaosem, wegetacją, udręką, ciężarem. Człowiekowi nie jest z tym dobrze. Są i tacy, którzy tego nie wytrzymują i popełniają samobójstwo. Odpowiedź zatem na pytanie o główny sens ludzkiego życia nie jest obojętna, ale kluczowa, bo decyduje o tym, jak to życie będzie wyglądało i czy w ogóle je zaakceptujemy... |
|
Kiedy dziewczyna skończyła się spowiadać jej strój nie wyglądał już tak jak chwilę wcześniej. Miała na sobie długą perłową, prawie białą szatę, a na głowie koronę z kwiatów. Odchodziła w towarzystwie czterech aniołów, którzy szli razem z nią w stronę ołtarza. Jej twarz była pełna pokoju. Uklękła przy ołtarzu, by odmówić modlitwę, z pewnością tę zadaną jej jako pokutę, a rozmodleni aniołowie trwali przy niej... |
|
Osłabienie wiary w rzeczywistą obecność zmartwychwstałego Chrystusa w Eucharystii jest jednym z bardzo istotnych znaków kryzysu życia duchowego. Pan Jezus pragnie ożywić naszą wiarę w Jego eucharystyczną obecność i dlatego co jakiś czas, w historii Kościoła katolickiego, daje nam znaki – cuda eucharystyczne, które jednoznacznie wskazują, że w Eucharystii jest obecny On sam, zmartwychwstały Pan, w tajemnicy swojego Bóstwa i uwielbionego człowieczeństwa. Ostatni cud eucharystyczny uznany przez władze kościelne miał miejsce w 1996 r. w stolicy Argentyny – Buenos Aires. |
|
Poprzez mistyczne doświadczenia spisane przez Catalinę Rivas, boliwijską stygmatyczkę, Pan Jezus i Matka Boża pragną nauczyć nas owocnie uczestniczyć w tym największym wydarzeniu naszego zbawienia, które uobecnia się w czasie każdej Mszy św. Oto fragmenty zapisków Cataliny... |
|
Wszystko w życiu Jana Pawła II „zaczynało się u stóp Chrystusa utajonego w Najświętszym Sakramencie” (Wstańcie, chodźmy!, s. 115). A sprawowanie Eucharystii było dla niego „najważniejszym i świętym wydarzeniem dnia i centrum całego życia” (Dar i Tajemnica, s. 73). |